Centrum LSCDN

Lublin

Aktualnie znajdujesz się na:

Data publikacji: 02.12.2019
Autor: Bożenna Jankiewicz

Sprawozdanie z konferencji "Jeszcze nie Kresy, a już Kresy…."

19 października 2019 roku w Lublinie odbyła się ogólnopolska konferencja "Jeszcze nie Kresy, a już Kresy… Twórcy dwudziestolecia międzywojennego związani z Lublinem", zorganizowana z inicjatywy Stowarzyszenia Nauczycieli Polonistów Oddział Lubelski. Współorganizatorami przedsięwzięcia były: Lubelskie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Muzeum Józefa Czechowicza.

Konferencję Patronatem Honorowym objęli: Pan Sławomir Stawiarski - Marszałek Województwa Lubelskiego, Pan Krzysztof Żuk – Prezydent Miasta Lublin, Pani Teresa Misiuk – Kurator Lubelski. Organizatorzy uzyskali także wsparcie ze strony lubelskich uczelni: UMCS- u i KUL-u oraz Pana Piotra Sanetry, reprezentującego Wydawnictwo Norbertinum.

Pierwsza część konferencji odbyła się w renesansowej sali Lubelskiego Samorządowego Centrum Doskonalenia Nauczycieli przy ulicy Dominikańskiej 5 na Starym Mieście. Uroczystość otworzył dyrektor LSCDN, Pan Krzysztof Staruch, serdecznie witając gości  i uczestników oraz życząc owocnych obrad.  Zarząd Główny SNaP-u reprezentowali: Maria Gudro-Homicka, honorowa przewodnicząca  i dr Jarosław Wowak -  przewodniczący. Wśród uczestników byli nauczyciele  z Warszawy, z Sieradza, Łukowa, Łęcznej, z Lublina oraz   z  innych miejscowości.

Bożenna Jankiewicz - przewodnicząca Oddziału Lubelskiego   wręczyła gościom upominki w postaci dwóch publikacji, "Lublin. Od inspiracji do dydaktyki” oraz "Niepodległa. Od inspiracji do dydaktyki”, opracowanych przez SNaP Oddział w Lublinie, upominki w postaci pamiątek z Lublina otrzymali prelegenci i uczestnicy konferencji. Upominki zostały przygotowane przez Biuro Promocji Miasta Lublin i przez Fundację KUL-u.

Nauczyciele języka polskiego, konsultanci metodycy, z ogromną uwagą wysłuchali interesujących wykładów nauczycieli akademickich i pracowników Muzeum J. Czechowicza w Lublinie oraz Muzeum Historii Miasta Lublina.

Prelegenci z pasją mówili o swojej Małej Ojczyźnie, wielokulturowym mieście z pogranicza, które w okresie dwudziestolecia  międzywojennego zamieszkiwane było przez Polaków a także m.in. Żydów, Rusinów.

W grudniu 1918 roku, z inicjatywy ks. Idziego Radziszewskiego, rektora Akademii Duchownej Rzymsko-Katolickiej w Petersburgu, otwarto Uniwersytet Lubelski, posiadający cztery wydziały naukowe – teologiczny, prawa kanonicznego, prawa i ekonomii oraz nauk humanistycznych. Życie kulturalne nadbystrzyckiego grodu w okresie międzywojennym ogniskowało się wokół grupki literatów wydających głośne, lecz efemerydalne pisma, m.in. "Lucifer” (redaktorem był Konrad Bielski) i „Reflektor” (redaktorem pierwszego numeru był  Wacław Gralewski),  "Młodzież”, "Barykady”, "Dźwigary”, "W słońce”. W czasopismach tych debiutowali i pisali: Franciszka Arnsztajnowa, Stanisław Grędziński, Wacław Gralewski, Konrad Bielski, Józef Czechowicz, Józef Łobodowski, Ewa Szelburg-Zarembina, Julia Hartwig, Anna Kamieńska.

W 1921 roku Ludwik Hartwig założył zakład fotograficzny przy dzisiejszej ulicy Narutowicza. Był on jednym z twórców Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego, które powstało w 1937 roku. Jednym z jego członków był także znany lubelski farmaceuta Stanisław Magierski, który w 1937 roku nakręcił siedmiominutowy film o Lublinie.

Wykładowcy przedstawiali historię międzywojnia,  twórców literatury, poezji,  którzy mieszkali w Lublinie lub odwiedzali  miasto wielokrotnie. W XIX wieku miasto odnotowało wielki napływ ludzi z Prus, z Holandii, ze Śląska, którzy budowali miasto, m.in. rodzina Vetterów przybyła z Niemiec. Vetterom Lublin zawdzięcza  rozwój przemysłu,  szpital, szkołę handlową. W międzywojniu  powstały  pierwsze kina, zaczął rozwijać się sport.  W 1932 roku powstała lokalna organizacja pisarzy lubelskich – Związek Literatów w Lublinie. Jego głównymi inicjatorami byli zaprzyjaźnieni ze sobą Franciszka Arnsztajnowa i Józef Czechowicz oraz  Kazimierz Andrzej Jaworski,  Józef Nikodem Kłosowski,  Józef Łobodowski, Antoni Madej i Bronisław Ludwik Michalski. Rówieśnikami Czechowicza byli działający w związku poeta i prozaik Konrad Bielski (1902–1970) oraz dziennikarz i pisarz Wacław Gralewski (1900–1972).

Związek Literatów zrzeszał wszystkich pisarzy Lubelszczyzny, a jego głównym celem było ożywienie życia literackiego i kulturalnego w mieście i regionie. Działalność Związku Literatów osłabła wprawdzie pod koniec lat trzydziestych minionego stulecia, stanowiła jednak ważny epizod w literackim życiu Lublina, gdyż nadała poczynaniom miejscowych pisarzy trwały i zorganizowany charakter. Objęła też swym zasięgiem  szeroki krąg publiczności, aktywizując całą lokalną społeczność. O życiu literackim i twórcach lubelskich wygłosili referaty: dr Jarosław Cymerman, dr hab. Aleksander Wojtowicz oraz dr hab. Lech Giemza.

Druga część konferencji odbyła się w Muzeum Józefa Czechowicz przy ulicy Złotej 5. Dr Anna Mazurek oraz dr Jarosław Cymerman  z pasją przedstawili sylwetkę i twórczość Józefa Czechowicza oraz twórczość lubelskich poetek. Został przypomniany  najsłynniejszy utwór "Poemat o mieście Lublinie", który Józef Czechowicz napisał  w 1934 roku.

Po obiedzie w klimatycznej restauracji Szeroka, uczestnicy konferencji odbyli z przewodnikami - członkiniami SNaP-u - spacer po Starym Mieście.

Po konferencji Maria Gudro-Homicka, honorowa przewodnicząca SNaP-u napisała:
"Zarząd Główny  SNaP-u składa gorące podziękowania organizatorom, Oddziałowi Lubelskiemu,  za wysoki poziom konferencji, przygotowanie cennych materiałów i upominków dla uczestników, organizację, życzliwość, miłą atmosferę i... etykę zawodu nauczyciela. Dziękujemy za wirtualny i rzeczywisty spacer po Lublinie, za przybliżenie ciekawej historii miasta i zaprezentowanie twórców literatury, którzy tworzyli dla Lublina i pisali o Lublinie".

O miasto ciche, bacz, że musisz Ty
U wrót kresowych ziem czuwać na straży…

                               Zofia Lipińska, Lublinowi

Przygotowała: Bożenna Jankiewicz

Opcje strony

do góry