Centrum LSCDN

https://www.lscdn.pl/pl/publikacje/publikacje-konsultantow/13798,quotZaawansowane-kompetencje-cyfrowe-jako-kompetencje-przyszlosciquot.html
20.07.2024, 13:52
Data publikacji: 31.01.2023
Autor: Maria Dworzycka

"Zaawansowane kompetencje cyfrowe jako kompetencje przyszłości"

Maria Dworzycka, konsultantka ds. przedmiotów humanistycznych LSCDN jest autorką autorką serii artykułów, w których dominuje tematyka edukacji cyfrowej. W jednym z nich "Zaawansowane kompetencje cyfrowe jako kompetencje przyszłości" krytycznie pisze o edukacji cyfrowej i nieodległej przyszłości, zwłaszcza o kompetencjach cyfrowych, które nadają kierunki rozwoju polskiej edukacji.

Maria Dworzycka, Zaawansowane kompetencje cyfrowe jako kompetencje przyszłości

Intensywny rozwój technologii wymaga od członków społeczeństwa informacyjnego rozwijania i ciągłego kształtowania kompetencji, zarówno cyfrowych, jak i w zakresie selekcji oraz krytycznej oceny informacji. Z tego powodu też konieczne jest dbanie o ustawiczne kształtowanie kompetencji kluczowych, podnoszenie jakości kształcenia na wszystkich etapach edukacji, zwłaszcza w zakresie niezbędnych kompetencji, także ze względu na ograniczanie zjawiska wykluczenia cyfrowego. W tekście opublikowanym ponad 15 lat temu Marek Furmanek stwierdza, że wszelkie zmiany w edukacji związane z cyfryzacją zachodzą zbyt wolno:

„W jednym z majowych numerów tygodnika “Polityka” z 2004 roku, przedstawiono raport poświęcony polskiej szkole. Wymienia się tam jej siedem grzechów głównych: konserwatyzm, schematyzm, wojskowy dryl, nudę, sprzedajność, bałagan i oderwanie od rzeczywistości. Wydaje się, że jednym z najbardziej istotnych jest właśnie ten ostatni. Świat wokół dynamicznie się zmienia, pojawiają się nowe wyzwania związane z tworzeniem się społeczeństwa wiedzy, informacji i komunikacji, a szkoła, mimo czynionych starań, pozostaje enklawą tradycyjnej edukacji i konserwowania starych, “sprawdzonych wzorców nauczania i wychowania”[1].

Przeobrażeniu powinien ulec system kształcenia, który zasadniczo na przestrzeni 200 lat niewiele się zmienił i funkcjonując wg tzw. modelu pruskiego nie kształci w uczniach kompetencji niezbędnych w XXI wieku. Zdaniem Anny Biernackiej dzisiejszy system edukacji nie spełnia wymagań, których potrzebuje społeczeństwo informacyjne[2]. Podobnego zdania są także niektórzy pedagodzy, badacze historii. Okres pandemii znacząco przyśpieszył rozwój kompetencji cyfrowych polskich nauczycieli.

Według badaczy nauczyciel kompetentny cyfrowo to posiadający umiejętności i wiedzę na płaszczyznach:

„1) skoncentrowanym na środowisku  zawodowym

2)  związanym  z  pozyskiwaniem,  tworzeniem  i  udostępnianiem zasobów  cyfrowych

3)  dotyczącym  zarządzania  i  koordynacji  wykorzystania  narzędzi cyfrowych w nauczaniu i  uczeniu się

4) dotyczącym narzędzi i strategii cyfrowych służących poprawie oceny

5) wykorzystywanie narzędzi cyfrowych do wzmacniania pozycji uczniów oraz

6) usprawnianie kompetencji cyfrowych uczniów”[3].

Pełny tekst w załączniku.

[1] M. Furmanek, Media i multimedia jako środowisko edukacyjno-wychowawcze dziecka, [w:] Dziecko i media elektroniczne - nowy wymiar dzieciństwa. Komputer i Internet w życiu dziecka i obraz jego dzieciństwa, pod red. J. Izdebska, T. Sosnowski, Białystok 2005, s.17.

[2] A. Biernacka, Szkoła i polonistyka w społeczeństwie informacyjnym [w] Polonista w szkole. Podstawy wykształcenia nauczyciela polonisty, pod red. A. Janus-Sitarz, Kraków 2004, s. 278.

[3] Redecker,  C.  (2017).  European  Framework  for  the  Digital  Competence  of  Educators: DigCompEdu.  JRC  Working  Papers  JRC107466.  https://ec.eu-ropa.eu/jrc/sites/jrcsh/files/digcompedu_leaflet_en-2017-10-09.pdf [dostęp: 24.04.2022].

Opcje strony