Centrum LSCDN

Pozostałe

Aktualnie znajdujesz się na:

"Specyficzne i niespecyficzne zaburzenia rozwoju mowy..."

27 listopada 2019 odbyła się konferencja "Współpraca zespołu nauczycieli i specjalistów w organizacji wsparcia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w edukacji włączającej". Scenariusz "Specyficzne i niespecyficzne zaburzenia rozwoju mowy. Problemy diagnozy różnicowej" autorstwa prof. Jolanty Panasiuk jest pierwszą publikacją pokonferencyjną, którą udostępniamy na stronach LSCDN.

prof. nadzw. dr hab. Jolanta Panasiuk
Zakład Logopedii i Jeżykoznawstwa Stosowanego UMCS w Lublinie
Instytut Polonistyki i Logopedii UWM w Olsztynie

"Specyficzne i niespecyficzne zaburzenia rozwoju mowy. Problemy diagnozy różnicowej"

Program wystąpienia:

Pojęcie mowy

Zaburzenia rozwoju mowy

Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy

Niespecyficzne zaburzenia rozwoju mowy

Zróżnicowanie obrazu psychopatologicznego dzieci z zaburzeniami rozwoju mowy

Kryteria diagnozy różnicowej.

Pojęcie mowy
Mowa to:
1. L. Kaczmarek: „akt w procesie porozumiewania się”, obejmujący: język – mówienie – tekst –
rozumienie (Kaczmarek, 1988, s. 22).
2. S. Grabias: „zespół czynności, jakie przy udziale języka wykonuje człowiek poznając
rzeczywistość i przekazując jej interpretację innym uczestnikom życia społecznego” (Grabias, 2001, s. 11)

Uwaga!
Mechanistyczne rozumienie mowy nie uwzględnia jej poznawczej, interakcyjnej i grupotwórczej funkcji, a przez to nie daje podstaw, by niektóre zaburzenia rozwoju diagnozować poprzez kategorie językowe i poddawać terapii logopedycznej.
Zmiana w sposobie definiowania terminu MOWA doprowadza do zmiany perspektywy badawczej, a przez to do zmiany postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.

  • Hierarchiczny proces tworzenia wypowiedzi
  • Zaburzenia rozwoju parcjalne versus globalne
  • Standardy postępowania logopedycznego
  • Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy

Afazja motoryczna – zaburzenia ekspresji mowy, wynikające z patologii rozwoju lub uszkodzeń mózgu (rozwojowa dysfazja lub afazja, typ ekspresyjny) F80.1.

Afazja sensoryczna – zaburzenia rozumienia mowy – obejmuje: rozwojowa afazję lub dysfazję typ recepcyjny, rozwojową afazję Wernickego, głuchotę słów i wrodzone zaburzenia percepcji słuchowej, którym prawie zawsze towarzyszą zaburzenia ekspresji mowy F80.2.

Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy

Opóźniony rozwój mowy dotyczy około 10% dzieci, z których 3-7% stanowią przypadki, kiedy niedokształcenie lub brak mowy występują bez wyraźnych przyczyn etiopatologicznych.

Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy w klasyfikacji logopedycznej
Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy, gdyż odnoszą się one do zaburzeń mowy u dzieci
słyszących i inteligentnych, są w logopedii rozpoznawane w obrębie następujących jednostek:
◦ alalia prolongata (SLI)
◦ alalia
◦ niedokształcenie mowy o typie afazji
◦ afazja dziecięca
Wszystkie wymienione charakteryzują się specyficznym paradygmatem objawów, wymagają swoistej metodyki w postępowaniu diagnostyczno-terapeutycznym, mają różną dynamikę i rokowania.

Ciąg dalszy w załączniku.

Opcje strony

do góry